Milyonlarca terbiyeli, nazik, düşünceli insanın yanında,
Bir de,
Nazik, saygılı, düşünceli ve belki en çok da sabırlı olmayı
Aptal olmak sananlar var,
İşte o saygılı insanların iyi niyetleri çok suistimal değildiğinde,
Yavaş yavaş çekip giderken diğerlerinin hayatlarından,
Bağırmadan çağırmadan,
Belki yine kendi ruhlarına uygun olarak itiraz ederek veya etmeyerek,
Usulca, her zaman olduğu gibi nazikçe,
Genelde kalp kırmadan, kırık kalplerini kendileri sararak,
Yavaş yavaş uzaklaşırlar,
Esasında çok da affederler, şans da verirler tekrar tekrar, hem de pek çokça,
Bunun değerini bilen de az olur yaşamda,
Ama ihanet derin, aptal yerine koyma derecesi vahim, umursamazlık ve hatta terbiyesizlik sabrın kaplarını dolup dolup taşırdıysa,
İşte o zaman uzaklaşmaktan öte,
Varsa olumlu hatıranız ona şükürden ruhları müsaade etmez uzaklaşmazlar yine de ama,
Yok olursunuz onların hayatlarında,
Çoğu nefret etmez, kötülük yapmak zaten akıllarından bile geçmez, kötülük bile dilemezler onlara zarar verip, yaralayıp duranlara,
Sadece artık yok sayılırsınız hayatlarında,
Onlar değil, artık yok sayılanlar en büyük kayıptadır aslında.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder