...

Nezaketin, saygılı ve sabırlı bir insan olmanın, bazı insanlar tarafından saflık ve akılsızlık olarak algılanması ne kadar üzücü.  

Başkalarını kandırmayı maharet sananlar kendilerini kandırıyor olsalar da, yaşam, çoğu zaman kandırılmamak için savaşmak gerekmemesi gerektiğine inanan, insanın içindeki iyiliğe inanan insanları çok zor bir mücadelenin içine itiyor.

Bu dünya iyiler için bir cehennem diyenler çok; bununla birlikte, büyük bir sessiz çoğunluk sevgiyle, özveri, hoşgörü ve şefkat ile dünyayı daha yaşanır kılmak niyetiyle yaşıyor.  

Bir de şu var. Onların bile hoşgörüsünü aşan, kalplerini açtıkları insanlar tarafından derinden yaralandıklarında, işte o zaman o hayal kırıklığı ve üzüntünün enerjisinden korkmak gerekir.  Neredeyse hiçbir zaman başkasını incitme niyetini taşımayan bu enerjiyi, sanki onlar değil de Evren adaleti yerine getirmek için kullanmayı seçmektedir.